Ontbijt

'Full English Breakfast', of 'fry-up' is een uitgebreid ontbijt dat bestaat uit:
  • gebakken worstjes (sausages)
  • black pudding (bloedworst)
  • gebakken bacon
  • eieren (gekookt, gebakken of een roerei)
  • gebakken champignons
  • witte bonen in tomatensaus
  • gebakken of gegrilde tomaat
  • geroosterd brood (toast)
  • thee
Alle ingrediŽnten van het 'full English breakfast' worden gebakken in een mengsel van boter en olie en het staat bekend om zijn 'heilzame' werking na een avondje stappen waarbij te veel alcohol genuttigd is. Het schijnt dus goed te zijn tegen een kater.

Je kunt je voorstellen dat het klaarmaken van dit ontbijt veel tijd vergt. In het 'gewone' Engelse gezin is deze vorm van ontbijten aan het uitsterven. De enige plaats waar nog een volledig ontbijt wordt geserveerd zijn hotels en restaurants. Is dit ontbijt te uitgebreid voor je op de vroege morgen, kies dan voor het 'continental breakfast'. Je krijgt dan vaak croissants en muffins geserveerd en je kunt een keuze maken uit verschillende dranken: koffie, thee of sinaasappelsap.

 

High Tea

'High Tea' en 'Afternoon tea' zijn maaltijden die in de middag geserveerd worden. Je kunt natuurlijk zelf bepalen wanneer, maar officieel is het om 4 uur. Niet eerder en niet later! De 'Afternoon Tea' is iets minder uitgebreid dan de 'High Tea'. Net zoals bij het ontbijt, wordt ook deze maaltijd alleen nog maar in hotels en restaurants geserveerd. Het bereiden ervan neemt te veel tijd in beslag. In de tijd, echter, dat de Britse adel nog zeer welvarend was en bedienden hadden die hun voedsel verzorgden, was de 'High Tea' een belangrijk sociaal moment van de dag.

De 'High Tea' is uitgevonden door de Duchess of Bedford (1788-1861). Zij vond de tijd tussen de lunch en het diner (dat laat in de avond geserveerd werd) te lang en nodigde vrienden en vriendinnen uit om met haar de tea te nuttigen. Dat werd al heel snel door haar vriendinnen nagedaan en zo ontstond de 'High Tea'.

Een 'High Tea' bestaat uit:

Alles wat bij een 'High Tea' geserveerd wordt, moet vast te houden zijn 'tussen vinger en duim'. Allemaal kleine hapjes dus.

 

Pubs

De pub heeft een belangrijke rol in het sociale leven van een Brit. Het is niet alleen maar een plaats waar je wat kun eten of drinken. Voor veel Britten neemt het de plaats van de huiskamer in. Dat kun je ook zien aan de naam: pub is een afkorting van 'public house'. Als je meer wilt weten over de geschiedenis van de pub, klik dan hier en ga vervolgens naar 'history in het menu aan de linkerkant.
Ook in het straatbeeld is de pub belangrijk: ze worden als markeringspunt gezien. Wanneer je aan en Brit de weg vraagt, zul je niet alleen horen dat je aan het eind van de straat links af moet, maar zal daar altijd de naam van een pub bij genoemd worden: "Turn left at the Red Lion".
Het Bier
Als je in Groot-BrittanniŽ om een biertje vraagt, zullen ze altijd vragen wat voor bier je wilt: lager, bitter of stout. 'Lager' is te vergelijken met de bieren die wij hier drinken. 'Bitter' is donkerder van kleur en zwaarder van smaak. Dit is het bier dat de Britten zelf drinken. 'Lager' is overigens voor watjes... 'Stout' is erg donker van kleur en vaak bitter van smaak. Een voorbeeld van dit bier is 'Guinness'.

Bier wordt geserveerd in een 'pint' glas of in een 'half a pint' glas. Zelf drinken de Britten hun bier uit een pint. Wil je nou echt een watje zijn, dan moet je een 'half a pint of lager' bestellen!

Het eten
In de meeste pubs worden eenvoudige maaltijden geserveerd. Wat er op het menu staat hangt af van de plaats waar je bent in Groot-BrittanniŽ. De tijden waarop geserveerd wordt, verschillen echter van pub tot pub. De ťťn serveert de hele dag, de ander bijvoorbeeld alleen tussen 4 en 8 uur.
Openingstijden
Officieel mogen pubs (in Engeland en Wales) van maandag tot en met zaterdag open zijn van 11:00 uur tot 23:00 uur en op zondag van 12:00 uur tot 22:30 uur. Alhoewel dit de wettelijk voorgestelde openingstijden zijn, passen veel pubs de tijden aan aan hun behoefte. Sommige pubs zullen daarom in de middag enkele uren gesloten zijn of in de avond eerder sluiten.
Leeftijdsgrenzen
Om in Groot-BrittanniŽ alcohol te mogen drinken, moet je 18 jaar zijn. Een uitzondering hier op is, wanneer je begeleidt wordt door een volwassene en een maaltijd nuttigt in een daarvoor bestemd gedeelte van de pub. In dat geval mag een 16-jarige bier of cider drinken.

Ben je tussen de 14 en 17 jaar, dan mag je wel in het gedeelte van de pub komen waar alcohol geschonken wordt, maar mag je het niet drinken.

Ben je jonger dan 14, dan mag je niet de pub niet binnen. Dat mag wel als de pub een 'Children's Certificate' heeft en je begeleid wordt door een volwassene. De meeste pubs hebben echter een ruimte waar kinderen jonger dan 14 jaar, kunnen verblijven.

 

Snackbar

De snackbar zoals wij die kennen, kennen ze in Groot-BrittanniŽ niet. Wat ze wel kennen, is de 'Fish 'n Chips'. Hier kun je gefrituurde vis met friet krijgen. De vis is verkrijgbaar in allerlei soorten: kabeljauw (=cod), schelvis (=haddock), grote garnalen (=scampi), schol (=plaice). De gefrituurde vis is vaak voorzien van een gepaneerde laag.

Je krijgt de fish 'n chips vaak geserveerd op een stuk papier, dat dan weer in een krant gewikkeld is.

 

Traditioneel

Groot-BrittanniŽ kent een aantal streekgerechten:
 
  Over de benaming van dit gerecht zijn onduidelijkheden. Is het nou Welsh Rarebit of Welsh Rabbit? En ook over het ontstaan ervan is men het niet eens. De een zegt dat ooit het compliment aan de kok is gemaakt dat de saus een 'rare bit of good food' was, een zeldzaam stukje goed eten. De ander zegt dat een kok geen konijn meer had en in de plaats daarvan een pittig bruin sausje maakte om het gemis te maskeren. Hoe dan ook, kom je ooit in Wales, probeer dit gerecht dan eens!

 

 
  Ondanks de naam is een Yorkshire Pudding geen pudding. Het word gemaakt van het vet dat opgevangen wordt bij het bereiden van rundvlees. Van dit vet wordt een deeg gemaakt en het wordt geserveerd bij het rundvlees. Vroeger werd het als voorafje geserveerd om al een vulling in de maag te hebben voordat het dure rundvlees werd geserveerd. Het rundvlees werd boven een vuur gehangen en het vet werd opgevangen om vervolgens gebruikt te worden voor de pudding. Gebruik voor dit gerecht nooit boter of margarine!

 
  Haggis is al een zeer oud Schots gerecht. Het werd al door de Kelten gegeten. Tegenwoordig wordt het traditioneel gegeten bij het 'Burns supper'op 25 januari. Op deze dag wordt de verjaardag gevierd van de Schotse dichter Robert Burns, die ooit eens een ode aan de Haggis schreef:

Address to a Haggis

Fair fa' your honest, sonsie face,
Great chieftain o' the pudding-race!
Aboon them a' yet tak your place,
Painch, tripe, or thairm:
Weel are ye wordy o'a grace
As lang's my arm.

Onder begeleiding van doedelzakmuziek wordt de Haggis dan opgediend. Er zijn echter maar weinig niet-Schotten die dit gerecht weten te waarderen. Je zult hiervoor het recept moeten bekijken om er achter te komen waarom...

 

 
  Er gaan meerdere verhalen over het onstaan van de Lancashire Hotpot. Volgens de een is het een maaltijd die in de vroege ochtend op het vuur werd gezet en als de hele familie terug kwam van het werken in de mijnen, dan was het eten klaar. Een ander verhaal is dat het, verpakt in een deken, meegenomen werd tijdens een dag naar de paardenraces. Hoe dan ook, Lancashire Hotpot is een eenpansgerecht van lamsvlees, uien, aardappels en kruiden.

 

  De Cornish Pasties zijn ontstaan in Cornwall, Groot-BrittanniŽ. Recepten dateren al van veel eerder, maar ze werden vooral veel gemaakt als lunch voor de mijnwerkers in de tinmijnen. Een voordeel van de pasties was dat zij warm waren en de mijnwerkers ze konden gebruiken om hun handen aan te warmen.

In tinmijnen komt arsenicum voor, een dodelijk gif. De mijnwerkers kregen dit gif aan hun handen. Door middel van de pasties konden zij toch met vieze handen eten: de korst werd als 'zakje' gebruikt. De inhoud van de pasty werd opgegeten en de korst weggegooid.

 

Buitenlands

In Groot-BrittanniŽ kent men dezelfde restaurants waar buitenlands eten wordt geserveerd als bij ons: Grieks, Italiaans, Chinees, enzovoort. Wat wij echter niet (zo goed) kennen is de 'Õndian Take-away'. Hier kun je een snelle Indiase hap krijgen, een soort snackbar, maar dan voor Indiaas eten. India is lang een kolonie geweest van Groot-BrittanniŽ. Hierdoor zijn veel mensen uit India naar Groot-BrittanniŽ getrokken en zijn er ook gebleven. Sommigen zijn in de horeca terecht gekomen en daaruit zijn de Indian Take-Aways ontstaan.